این که این وبلاگ نام نامی اش نفتی نشی ست

علتش را از خودم هم بار ها پرسیده ام

بار ها هم در جواب پرسش شخص خودم

طفره رفتم از جواب بی کلک طفریده ام

دور خود چرخیده ام هی گفته ام نفتی نشی!

باز با یک وضع زشتی آخرش نفتیده ام

داشتم دلقی که صد عیب مرا... اما چه حیف

بار ها در رهن یک پیمانه می٬ دلقیده ام!

نا خوش احوالی کنم در ابتدای سال نو؟

من به گور حضرت مادر زنم خندیده ام!

من پر از اشعار مرموزم پر از اسرار طنز

شصت و شش پشمک به ریش ناعران! شعریده ام

سال نو سال نود٬ سال نود شد سال نو

گفته بودم من در عین سادگی پیچیده ام!

حال فهمیدی چرا وبلاگ من نفتی نشی ست؟

تا حدودی بنده هم -یک خورده ای- فهمیده ام!