ماندی به شریعه ی مجاور بزنی

یا نه، به دل لشکر کافِر بزنی

مولای وفا و مهربانی ای کاش

این بار به رود چشم شاعر بزنی

 

 

ای در دل کارزار، مقیاسِ حسین

ای جلوه گر غرور و احساسِ حسین

در گوش زمان هنوز هم می پیچد:

عباس حسین، آه، عباس حسین!

 

 

هر چند که درد دین تو مزمن بود

دشمن به فریب و کفر خود مومن بود

تاریخ پذیرفت که سرسبزی تو

در سرخ ترین شرایط ممکن بود